خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق عمیق و فداکاری شاعر به معشوق است. شاعر از عشق خود به عنوان نیروی حیاتبخش و الهامبخش سخن میگوید و حاضر است جان خود را فدا کند. همچنین، اشارههایی به مفاهیم عرفانی مانند وحدت وجود و نور درون دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر و استعارهها (مانند استخوان به عنوان چراغ مزار) ممکن است برای برخی از سنین نامناسب باشد.
شماره ۷۱ - منم که وصف تو آرایش بیان من است
منم که وصف تو آرایش بیان من است
حلاوت سخنت قوت زبان من است ۱
سراغ منزلم از گلستان چه میپرسی
بلند شعله ز هرجا شد آشیان من است ۲
شهید عشق تو جاوید زنده میماند
نسازم ار به فدای تو جان زیان من است ۳
ز آتشی که مرا در دل است بعد وفات
چراغ روی مزار من استخوان من است ۴
کند گر آب مثال من آب آینه را
غبار خاطر من جسم ناتوان من است ۵
به درگه تو برآوردهام کف حاجات
که آستان عزیز تو آسمان من است ۶
یکی است نور درون و برون من قصاب
چو شمع آنچه به دل هست در زبان من است ۷
حلاوت سخنت قوت زبان من است ۱
سراغ منزلم از گلستان چه میپرسی
بلند شعله ز هرجا شد آشیان من است ۲
شهید عشق تو جاوید زنده میماند
نسازم ار به فدای تو جان زیان من است ۳
ز آتشی که مرا در دل است بعد وفات
چراغ روی مزار من استخوان من است ۴
کند گر آب مثال من آب آینه را
غبار خاطر من جسم ناتوان من است ۵
به درگه تو برآوردهام کف حاجات
که آستان عزیز تو آسمان من است ۶
یکی است نور درون و برون من قصاب
چو شمع آنچه به دل هست در زبان من است ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰ - آن کس که بار عشق به آهی کشیده است
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - بر سر تو را چو طره کاکل شکسته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.