شماره ۵۷ - بر هر که نیک دیده گشادم فنای تو است

بر هر که نیک دیده گشادم فنای تو است
بر هر دری که روی نهادم سرای تو است ۱

حقا که حلقه در گنج سعادت است
گوشی که متصل شنوای صدای تو است ۲

جبریل از شرف پر خود سایبان کند
بر آن سری که افسرش از خاک پای تو است ۳

چون صبح یک نفس کند اکسیر دهر را
آن را که دست در عمل کیمیای تو است ۴

سرمایهٔ دو کون به یک بینوا دهد
هر پابرهنه‌ای که به گیتی گدای تو است ۵

از غیر خویشتن ز کجی عیب‌پوش باش
آن جامه راست چون به قد کبریای تو است ۶

با رنج بی‌شمار به هر گوشه صد مسیح
نالان فتاده چشم به راه دوای تو است ۷

بست آنچه نقش بر دل ما، ز آب مغفرت
زایل نما هر آنچه که دیدی سوای تو است ۸

ای خاک کوی دوست رسی چون به دیده‌ام
بنشین ز روی لطف که این خانه جای تو است ۹

از دست چرخ با دل گرم آه سرد را
قصاب آنچه می‌کشی اینک سزای تو است ۱۰