خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از زلف یار خود سخن می‌گوید که مانند شب تاریک است و گاه به دزد و گاه به عیار (نیرنگ‌باز) تشبیه شده است. شاعر از یار خود می‌خواهد که اجازه ندهد این زلف آزادانه عمل کند و آن را تحت کنترل درآورد.
این متن دارای مضامین عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند «دزد» و «عیار» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد تا بتوان مفهوم آن را به درستی درک کرد.
شماره ۳۳ - زلف تو که شب رَوی ست دایم کارش
زلف تو که شب رَوی ست دایم کارش
گه دزد نهند نام و گه عیّارش ۱
مگذار کزین سان به سر خود گردد
دربندش کن و به خود فرو مگذارش ۲
گه دزد نهند نام و گه عیّارش ۱
مگذار کزین سان به سر خود گردد
دربندش کن و به خود فرو مگذارش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - شد دهر خرف جوان نگیرد عیبش
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - چون بگشایی طرّۀ پیچیدۀ خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
