خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این متن، شاعر توصیفی از زیبایی یک فرد (معمولاً معشوق) ارائه می‌دهد که با سحر و چمن و سرو مقایسه شده است. سپس، سرو با دیدن قد بلند او، او را با خود مقایسه می‌کند و شاعر با طنز به سرو پاسخ می‌دهد که دیدگاهش محدود است.
این متن شامل مفاهیم شاعرانه و طنزآمیز است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان جذاب و قابل فهم خواهد بود.
شماره ۳۰ - بگذشت به طرف چمن آن ماه سحر
بگذشت به طرف چمن آن ماه سحر
قدّش چو بدید سرو بر راه گذر ۱
گفتا: که به قدّ من همی ماند راست
گفتم: برو ای دراز کوتاه نظر ۲
قدّش چو بدید سرو بر راه گذر ۱
گفتا: که به قدّ من همی ماند راست
گفتم: برو ای دراز کوتاه نظر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹ - ای بارگهت ز چرخ گردان برتر
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - دید در دشت مرده یکی شیر دلیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
