خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به ستایش و تمجید از شخصیتی والا می‌پردازد که وجودش مایه‌ی برکت و جاودانگی است. خاک درگاه او آسمان را زینت می‌بخشد و تنها سایه‌ی اوست که بر سر سایه‌ی خدا (عرش) قرار می‌گیرد، نشان‌دهنده‌ی مقام والای او.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۰ - آنی که ابد ز عمر تو مایه کند
آنی که ابد ز عمر تو مایه کند
وز خاک درت سپهر پیرایه کند ۱
جز چتر تو عرش را نباشد این قدر
کاو بر سر سایۀ خدا سایه کند ۲
وز خاک درت سپهر پیرایه کند ۱
جز چتر تو عرش را نباشد این قدر
کاو بر سر سایۀ خدا سایه کند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - تا نادرۀ حسن رخت پیدا شد
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - هرکس که قرین من غمخوار شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
