بخش ۱۸ - تفسیر یا حسرة علی العباد

او هَمی‌گوید که از اَشْکالِ تو
غِرّه گشتم دیر دیدم حال تو ۱

شمعْ مُرده باده رفته دِلْرُبا
غوطه خورْد از نَنگِ کَژْبینیّ ما ۲

ظَلَّتِ الْارْباحُ خُسْرًا مَغْرَما
نَشْتَکی شَکْوی اِلَی اللهِ الْعَمی ۳

حَبَّذا اَرْواحُ اِخْوانٍ ثِقات
مُسْلِماتٍ مُؤمِناتٍ قانِتات ۴

هر کسی رویی به سویی بُرده‌اند
وان عزیزانْ رو به بی‌سو کرده‌اند ۵

هر کبوتر می‌پَرَد در مَذْهبی
وین کبوتر جانبِ بی‌جانِبی ۶

ما نه مُرغانِ هوا نه خانگی
دانهٔ ما دانهٔ بی‌دانگی ۷

زان فَراخ آمد چُنین روزیّ ما
که دَریدن شد قَبادوزیّ ما ۸