خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از بیوفایی و بیتوجهی معشوق شکایت میکند و از او میخواهد که همچون سایهی زلفش، او را نیز زیر حمایت خود بگیرد و رهایش نکند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۲۷۵ - [چه] موجب است که با ما بجز جفا نکنی؟
[چه] موجب است که با ما بجز جفا نکنی؟
چه دیده ای که نگاهی به سوی [ما] نکنی؟ ۱
به زیر سایه زلف تو آمدم زنهار!
که همچو ذرّه سراسیمه ام رها نکنی ۲
چه دیده ای که نگاهی به سوی [ما] نکنی؟ ۱
به زیر سایه زلف تو آمدم زنهار!
که همچو ذرّه سراسیمه ام رها نکنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۴ - جهان پیر را نو شد جوانی
گوهر بعدی:شماره ۲۷۶ - ای به بازار غم عشق تو صد جان به جوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.