شماره ۲۵۲ - ای یار! دوش همدم و یار که بوده ای؟

ای یار! دوش همدم و یار که بوده ای؟
لبها گزیده شب به کنار که بوده ای؟ ۱

آشفته موی زلف به دست که داده ای ؟
سر پُرخمار دفع خمار که بوده ای ؟ ۲

با چشم نیم مست کجا مست خفته ای؟
با زلف بی قرار قرار که بوده ای ؟ ۳

ما بی تو همنشین غم و یار محنتیم
تو همنشین و همدم و یار که بوده ای؟ ۴

با رنگ لاله و قدّ شمشاد و بوی گل
ای نوبهار حُسن، بهار که بوده ای؟ ۵

با ابروی کمان وش و مژگان چون خدنگ
ای من شکار تو، تو شکار که بوده ای؟ ۶

با دشمنان نشسته علی رغم دوستان
بنگر گل که گشته و خار که بوده ای ؟ ۷

روزم چو شام تیره گذشت از فراق تو
تو روشنایی شب تار که بوده ای ؟ ۸

من دل فگار مرهم لعل لب توام
تو مرهم درون فگار که بوده ای ؟ ۹

بر خود جلال پیرهن از غصّه چاک زد
بر رغم او تو وصله کار که بوده ای ؟ ۱۰