شماره ۱۶۷ - غلغل میخوارگان و غلغله چنگ

غلغل میخوارگان و غلغله چنگ
طرفه نماید به طرف باغ شباهنگ ۱

اختر شادی چو در قدح بدرخشد
غم نتواند قدم نهاد به فرسنگ ۲

باده گساران نمی دهند مَی از دست
پرده سرایان نمی نهند دف از چنگ ۳

همچو به دور گل است ناله بلبل
باده که در گردش است و غلغله چنگ ۴

لاله تو گویی ز شاخ سرو شکفته است
بر کف ساقی سرو قد مَی گلرنگ ۵

بر گل رعنا نظاره کن که ببینی
چهره گل چهر و رنگ گونه اورنگ ۶

سرکشد از غنچه سرو راست نیاید
صحبت آزادگان و مردم دلتنگ ۷

آتش جان من است بر دل جانان
لاله حمرا که سر برآورد از سنگ ۸

ننگ بود کز جلال نام بر آید
مردم اوباش را ز نام بود ننگ ۹