شماره ۸۹ - در شهر فتنه ای شد می دانم از که باشد

در شهر فتنه ای شد می دانم از که باشد
تُرکی ست فتنه افکن پنهانم از که باشد ۱

هر روز اندرین شهر خلقی ز دل برآیند
گر دیگری نداند من دانم از که باشد ۲

هر دم گذشت از حد، معلوم نیست تا خود
سامانم از که خیزد، درمانم از که باشد ۳

درمان دردمندان در هجر چون تو باشی
گر من به درد هجران، درمانم از که باشد ۴

هرگز بر محبّان یکدم نمی نشینی
گر آتش محبّت بنشانم از که باشد ۵

چون کرد طرّه تو صبر جلال غارت
من بعد اگر صبوری نتوانم از که باشد ۶