شماره ۸۲ - مرا به وصل تو گر زان که دسترس باشد

مرا به وصل تو گر زان که دسترس باشد
دگر ز طالع خویشم چه ملتمس باشد ۱

بر آستان تو غوغای عاشقان چه عجب
که هر کجا شکرستان بود مگس باشد ۲

چه حاجت است به شمشیر قتل عاشق را
که نیم جان مرا یک کرشمه بس باشد ۳

اگر به هر دو جهان یک نفس زنم با دوست
مرا ز هر دو جهان حاصل آن نفس باشد ۴

ازین هوس که مرا هست اگر شوم در خاک
هنوز در سر من ذوق این هوس باشد ۵

بدین صفت که مرا دست بخت کوتاه است
کیم به سرو بلند تو دسترس باشد ۶

ره خلاص کجا باشد آن غریقی را
که سیل محنت عشقش ز پیش و پس باشد ۷

هزار بار شود آشنا و دیگر بار
مرا ببیند و گوید که این چه کس باشد ۸

به دام عشق حزین است ناله های جلال
که زار نالد بلبلی که در قفس باشد ۹