خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این متن به توصیف معشوق و احساسات خود می‌پردازد. او از زیبایی‌های معشوق مانند موهای سیاه و پیچیده، خط سبز لب‌ها و مقایسه‌های شاعرانه مانند طوطی و شکر سخن می‌گوید. همچنین، شاعر از عشق و هجران معشوق می‌نالد و خود را به بلبل تشبیه می‌کند که در گلزار معشوق آرامش می‌یابد.

متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند هجران و عشق عمیق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۶۸ - از آن سنبل که بر گلنار دارد

از آن سنبل که بر گلنار دارد
گل طبع مرا پر خار دارد ۱

ندارد گوییا قطعاً سَرِ ما
سر زلفش که سر بسیار دارد ۲

خط سبزش به گرد لب چو طوطی ست
که شکر پاره در منقار دارد ۳

تو خورشیدی و جانم ذرّه آسا
هوای عشقت ای دلدار دارد ۴

خطا باشد که زلفش مشک خوانند
چو در هر چین دو صد تاتار دارد ۵

نگویم مشک تاتار است زلفت
که صد تاتار در یک تار دارد ۶

زباد چین سیمین ، شاخ سروت
سراسر سنبل و گل بار دارد ۷

منم بلبل چرا آن زاغ زلفت
نشیمن گاه در گلزار دارد ۸

جلال از بار هجران برنگردد
که با روز و صالش کار دارد ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۷ - دل نیست که در کوی تو در خاک نگردد
گوهر بعدی:شماره ۶۹ - شوریده دل ما سر بهبود ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.