شماره ۱۹ - عاشق سوخته دل زنده به جانی دگر است

عاشق سوخته دل زنده به جانی دگر است
از جهانش چه خبر، کاو به جهانی دگر است ۱

بس که از خون دلم لاله خونین بشکفت
هر کجا می نگرم لاله ستانی دگر است ۲

ای طبیب! از سر بیمار قدم باز مگیر
چاره ای ساز که بیمار زمانی دگر است ۳

عافیت خواستی از من چو دل من آن نیز
بر سر کوی تو بی نام و نشانی دگر است ۴

حاصل از دوست به جز درد ندارم، لیکن
در دل خلق یقینم که گمانی دگر است ۵

نکته موی میان تو عجب باریک است
هر سر موی بر آن نکته بیانی دگر است ۶

آفتاب ارچه ز اعیان جهان است، ولیک
بر رخ خوب تو او هم نگرانی دگر است ۷

شد به بوسی ز لبت زنده جاوید جلال
کز لطافت لب شیرین تو جانی دگر است ۸