در دوران ملکشاه و سنجر، فیلسوفی به نام ادیب اسماعیل در هرات زندگی می‌کرد که از طریق طبابت امرار معاش می‌کرد. او یک بار شاهد قصابی بود که پیه گرم گوسفند را می‌خورد. اسماعیل به بقالی گفت اگر قصاب مرد، به او خبر دهد. چند ماه بعد، قصاب به طور ناگهانی مرد. بقال، اسماعیل را خبر کرد و او با روشی خاص قصاب را زنده کرد، اگرچه او بعدها فلج شد. مردم از این اتفاق متعجب شدند، زیرا اسماعیل پیش‌بینی کرده بود که قصاب دچار سکته خواهد شد.

متن دارای محتوای تاریخی و پزشکی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن پیچیده باشد. همچنین موضوع مرگ و معجزه نیاز به درک بالاتری دارد.