نویسنده، احمد بن عمر بن علی النظامی العروضی السمرقندی، که خود را بنده و خادم وفادار این خاندان می‌داند، پس از چهل و پنج سال خدمت، تصمیم گرفته است تا با ارائه‌ی استدلال‌های محکم و براهین روشن، ماهیت پادشاهی و جایگاه پادشاه را تبیین کند. او با استناد به آیات قرآن، به‌ویژه آیه‌ی «اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منکم»، پادشاهی را پس از نبوت، بالاترین مقام انسانی می‌داند که موهبتی الهی است. او بر این باور است که پادشاه موظف است تا بر اساس سنت‌های پادشاهان گذشته عمل کند و رعیت را در مسیر عدالت و رفاه نگه دارد.
متن دارای مفاهیم فلسفی و دینی پیچیده‌ای است که درک آن‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مبانی تاریخی و مذهبی دارد. همچنین، استفاده از زبان ادبی و کهن ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.
بخش ۳ - آغاز کتاب
قوله عزوجل اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منکم
که در مدارج موجودات و معارج معقولات بعد از نبوت که غایت مرتبهٔ انسان است هیچ مرتبهٔ ورای پادشاهی نیست و آن جز عطیت الهی نیست، ایزد عز و علا پادشاه وقت را این منزلت کرامت کرده است و این مرتبه واجب داشته تا بر سنن ملوک ماضیه همی رود و رعایا را برقرار قرون خالیه همی دارد.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
