خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
موسی در این متن بیان می‌کند که خداوندی واقعی از آنِ خداست و آنچه مردم به عنوان خداوندی به دیگران می‌دهند، موقتی و عاریتی است. او تأکید می‌کند که خداوندی حقیقی تنها از سوی خداوند بخشیده می‌شود و نه از سوی مردم.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم انتزاعی دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
بخش ۱۰۷ - نومید شدن موسی علیه‌السلام از ایمام فرعون به تاثیر کردن سخن هامان در دل فرعون
گفت موسی لُطف بِنْمودیم وجود
خود خداوندیْت را روزی نبود ۱
آن خداوندی که نَبْوَد راستین
مَر وِرا نه دَست دان نه آستین ۲
آن خداوندی که دُزدیده بُوَد
بی‌دل و بی‌جان و بی‌دیده بُوَد ۳
آن خداوندی که دادَنْدَت عَوام
باز بِسْتانَند از تو هَمچو وام ۴
دِهْ خداوندیِّ عاریَّت به حَق
تا خداوندیْت بَخشَد مُتَّفَق ۵
خود خداوندیْت را روزی نبود ۱
آن خداوندی که نَبْوَد راستین
مَر وِرا نه دَست دان نه آستین ۲
آن خداوندی که دُزدیده بُوَد
بی‌دل و بی‌جان و بی‌دیده بُوَد ۳
آن خداوندی که دادَنْدَت عَوام
باز بِسْتانَند از تو هَمچو وام ۴
دِهْ خداوندیِّ عاریَّت به حَق
تا خداوندیْت بَخشَد مُتَّفَق ۵
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۰۶ - تزییف سخن هامان علیه‌اللعنه
گوهر بعدی:بخش ۱۰۸ - منازعت امیران عرب با مصطفی علیه‌السلام کی ملک را مقاسمت کن با ما تا نزاعی نباشد و جواب فرمودن مصطفی علیه‌السلام کی من مامورم درین امارت و بحث ایشان از طرفین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
