خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه بیانگر درد و رنج عشق یک دلداده است که با وجود دوری از معشوق، هنوز عشق و اشتیاق او را در دل دارد. شاعر از زیبایی‌های معشوق مانند قد بلند و خال‌های سیاهش یاد می‌کند و از اسارت در زلف‌های او سخن می‌گوید. همچنین، مستی ناشی از عشق و گذر عمر بدون درک زمان از دیگر مضامین این شعر است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز باشد.
شماره ۶۶ - با آنکه دل به درد تو بس دردمند بود
با آنکه دل به درد تو بس دردمند بود
جز درد چارۀ دگرش ناپسند بود ۱
گر دست ما ز دامن وصل تو کوته است
اندر هوای قد تو همت بلند بود ۲
پیش قد تو سرو تمایل زیاد کرد
بادش فکند باز که بس خود پسند بود ۳
آن دانه های خال سیه بر رخت مگر
از بهر چشم زخم بر آتش سپند بود ۴
از قید زلف دلکش تو کس نبرد جان
زیرا که مو به مو همه قید و کمند بود ۵
از بس که شاهدی ز می عشق بود مست
عمر عزیز رفت ندانست که چند بود ۶
جز درد چارۀ دگرش ناپسند بود ۱
گر دست ما ز دامن وصل تو کوته است
اندر هوای قد تو همت بلند بود ۲
پیش قد تو سرو تمایل زیاد کرد
بادش فکند باز که بس خود پسند بود ۳
آن دانه های خال سیه بر رخت مگر
از بهر چشم زخم بر آتش سپند بود ۴
از قید زلف دلکش تو کس نبرد جان
زیرا که مو به مو همه قید و کمند بود ۵
از بس که شاهدی ز می عشق بود مست
عمر عزیز رفت ندانست که چند بود ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۵ - با سلسلۀ زلفی دل میل بسی دارد
گوهر بعدی:شماره ۶۷ - بجز کوی تو دل منزل نگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
