خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، درد دل، وصف معشوق و جور رقیب سخن میگوید. همچنین، اشارهای به عنایت پادشاهان و حکایتهای عاشقانه دارد. شاعر از عشق به عنوان موضوعی جذاب و خوشایند برای عاشقان یاد میکند و از توصیف آن به عنوان تنها حکایت دلپذیر سخن میگوید.
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جور رقیب و درد عشق نیاز به درک عمیقتری دارند که معمولاً در سنین بالاتر قابل درک است.
شماره ۱۵ - خطت را بدایت به غایت خوش است
خطت را بدایت به غایت خوش است
تماشای آن بی نهایت خوش است ۱
به تیری دل بی نوا را بساز
که از پادشاهان عنایت خوش است ۲
ز زلف حبیب و ز جور رقیب
به اصحاب شکر و شکایت خوش است ۳
مکن واعظا شرح جز وصف عشق
که با عاشقان این حکایت خوش است ۴
نه امروز با درد او دل خوشم
جراحات او از بدایت خوش است ۵
چه خوش گفت شستم ز خون تو دست
که قولش به وجه کنایت خوش است ۶
بگو شاهدی یک حدیثی ز عشق
که از قول تو این روایت خوش است ۷
تماشای آن بی نهایت خوش است ۱
به تیری دل بی نوا را بساز
که از پادشاهان عنایت خوش است ۲
ز زلف حبیب و ز جور رقیب
به اصحاب شکر و شکایت خوش است ۳
مکن واعظا شرح جز وصف عشق
که با عاشقان این حکایت خوش است ۴
نه امروز با درد او دل خوشم
جراحات او از بدایت خوش است ۵
چه خوش گفت شستم ز خون تو دست
که قولش به وجه کنایت خوش است ۶
بگو شاهدی یک حدیثی ز عشق
که از قول تو این روایت خوش است ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴ - مده هر دم سر آن زلف را تاب
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - مرا دلیست که در وی بجز محبت نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.