بخش ۸۳ - قصهٔ آن آبگیر و صیادان و آن سه ماهی یکی عاقل و یکی نیم عاقل وان دگر مغرور و ابله مغفل لاشی و عاقبت هر سه

قِصّهٔ آن آبگیراست ای عَنود
که دَرو سه ماهیِ اِشْگَرف بود ۱

در کَلیله خوانْده باشی لیکْ آن
قِشْرِ قِصّه باشد و این مَغْزِ جان ۲

چند َصیّادی سویِ آن آبگیر
بَرگُذشتند و بِدیدَند آن ضَمیر ۳

پَس شِتابیدَند تا دامْ آوَرَند
ماهیانْ واقِف شُدند و هوشْمَند ۴

آن کِه عاقل بود عَزْمِ راه کرد
عَزْمِ راهِ مُشکلِ ناخواه کرد ۵

گفت با این‌ها ندارم مَشورت
که یَقین سُستَم کُنند از مَقْدُرَت ۶

مِهْرِ زاد و بوم بر جانْشان تَنَد
کاهِلیّ و جَهْلَشان بر من زَنَد ۷

مَشورت را زنده‌یی باید نِکو
که تورا زنده کُند وان زنده کو؟ ۸

ای مُسافر با مُسافر رایْ زَن
زان که پایَت لَنْگ دارد رایِ زن ۹

از دَمِ حُبُّ الْوَطَن بُگْذَر مَایست
که وَطَن آن سوست جانْ این سویْ نیست ۱۰

گَر وَطَن خواهی گُذر آن سویِ شَط
این حَدیثِ راست را کَم خوان غَلَط ۱۱