بخش ۱۴ - از قول حضرت سکینه سلام الله علیها با ذو الجناح

لیک پی اسب چرا بیرخ شاه آمدۀ
پیل بودی تو چرا مات زراه آمدۀ ۱

برگ برگشته و تن خسته و بگسسته لگام
هوش خود باخته با حال تباه آمده ۲

ایفرس قافله سالار تو کشتند مگر
که تو با قافلۀ آتش و آه آمدۀ ۳

اندکی پیش تو را بال هما بر سر بود
چه شد آن سایه که اینجا بپناه آمدۀ ۴

چونشد آنشاه و سپاهی که بمیدان بردی
که تو تنها همه بی شاه و سپاه آمدۀ ۵

با رخ سرخ برفتی زیر ما تو کنون
چه خطا رفته که با روی سپاه آمدۀ ۶

با همان شاه که بردی تو بمیدان بلا
بیگنه کشته عدو و تو گواه آمدۀ ۷

شه ما را مگر افکندۀ ای اسب بخاک
عذر جویان ز پی عفو گناه آمدۀ ۸