خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و علاقه‌ی عمیق خود به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی نگاهی از او، آرزوی دلش را برآورده می‌کند. او از خداوند شکوه می‌کند که چرا هزاران جان و دل به او داده‌است، در حالی که هر موی معشوق می‌تواند دل و جان او را اسیر خود کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده‌ی ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، این نوع شعرها معمولاً برای سنین بالاتر که درک بهتری از احساسات و ادبیات دارند، مناسب‌تر است.
شماره ۶۰ - رهم نمی‌دهد اغیار بر سر کویش
رهم نمی‌دهد اغیار بر سر کویش
که کام دل به نگاهی ستانم از رویش
هزار جان و دلم دادی ای دریغ خدای
که بستمی دل و جانی به هر سر مویش
که کام دل به نگاهی ستانم از رویش
هزار جان و دلم دادی ای دریغ خدای
که بستمی دل و جانی به هر سر مویش
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹ - بسر زلف تو کز زلف تو سر می نکشم
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - جز دو ابروی کج یار بروی چونگار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
