خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از شبهای وصال و روزهای فراق میگوید و خود را به غریقی تشبیه میکند که به ساحل رسیده است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۵۸ - شبهای وصل روز فراق آیدم بخواب
شبهای وصل روز فراق آیدم بخواب
چو غرقۀ که رخت سوی ساحل آورد
چو غرقۀ که رخت سوی ساحل آورد
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷ - گر مرا در سر سودای تو شد جان سهل است
گوهر بعدی:شماره ۵۹ - بسر زلف تو کز زلف تو سر می نکشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.