خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند زلف معنبر، میوه شکر و شمع سوزان، احساسات عمیق شاعر را بیان می‌کند. شاعر از فراق و درد عشق نیز می‌گوید و اشاره‌ای به مفاهیم عرفانی مانند زندگی پس از مرگ دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد عشق و زندگی پس از مرگ نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۲ - دلبر من بچهره چون زلف معنبر آورد
دلبر من بچهره چون زلف معنبر آورد
مهر نخوشه جا دهد مه بدو پیکر آورد
میوه ندید سرو را کس بجهان تو بوالعجب
از چه گلی که سرو تو میوۀ شکر آورد
صد ره ا گر بری سرم شعلۀ شمع پیکرم
سوزد و ریزد اشگ خون تا سر دیگر آورد
زنده بگور اگر کند کس نکند ملامتش
مام بشر پس از تو گر حور مصوّر آورد
مهر نخوشه جا دهد مه بدو پیکر آورد
میوه ندید سرو را کس بجهان تو بوالعجب
از چه گلی که سرو تو میوۀ شکر آورد
صد ره ا گر بری سرم شعلۀ شمع پیکرم
سوزد و ریزد اشگ خون تا سر دیگر آورد
زنده بگور اگر کند کس نکند ملامتش
مام بشر پس از تو گر حور مصوّر آورد
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱ - تیشه بر پا زدی ار داغ منش در دل بود
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - اگر بلبل بدل داغی ز جور باغبان دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
