شماره ۴۷ - سرخوشانی که شراب لب مستانه زدند

سرخوشانی که شراب لب مستانه زدند
سنک بر جام و خم و ساغر و پیمانه زدند ۱

خسرو حسن تو تا نرگس مستانه گشود
کوس تعطیل ببام در میخانه زدند ۲

پرده بردار ز رخ تا همه اقرار دهند
رقم قصۀ یوسف نه بافسانه زدند ۳

دل سودائی من سلسلۀ عقل گسیخت
از سر موی توام بند حکیمانه زدند ۴

خرمن مشک سیه بود که میرفت بباد
بامدادان که سر زلف ترا شانه زدند ۵

آفت شیشۀ حسن تو پریچهره مباد
کودکان اینهمه گر سنگ بدیوانه زدند ۶

زاهد و دانۀ تسبیح و من وخال نگار
چکنم دام مرا بر سر ایندانه زدند ۷

آشنا آیدم ایمرغ حزین نالۀ تو
مطربان طرب آئین ره بیگانه زدند ۸

بلبلان بیخبرند از اثر آتش عشق
بس همین قرعه بنام من پروانه زدند ۹

سر ما و قدم دوست گرابنای ملوک
تکیه بر بالش تمکین ملوکانه زدند ۱۰

دلم از خطّ تبر ز بزنهار آمد
نیرا خیمۀ مابین که بویرانه زدند ۱۱