شماره ۴۵ - حسن از آنپایه گذشته است که در وصف من آید

حسن از آنپایه گذشته است که در وصف من آید
مگر او پرده براندازد و خود رخ بنماید ۱

رشگم از پرتو خورشید جهانتاب برآید
که همه روز همی روی بدیوار تو ساید ۲

همه ما را بقفا عیب کنند اهل سلامت
کس بروی تو نگوید دل مردم نرباید ۳

وعده قتل من ایکاش بفردا نگذارد
عهد خوبان همه دانند که بس دیر نپاید ۴

چه بود زاهد اگر ذوق حضور تو ندارد
در فردوس ملایک بهمه کس نگشاید ۵

رخ برافروز بگو با گل سوری که ببلبل
ناز مفروش که از زشت رخان ناز نشاید ۶

ساقی آب طرب انگیز به بیدردلان ده
درد جامی بمن آور که مرا درد فزاید ۷

خلفی چونتو نزاید مگر از مادر گیتی
تا از اینصورت زیبای دلاویز چه زاید ۸