شماره ۸ - صنما نه میل مسجد نه سر کنشت ما را

صنما نه میل مسجد نه سر کنشت ما را
که قمار عشق از این غم همه داد گشت ما را ۱

بفدای شورت ایعشق نه چنان ببر زهوشم
که بدفتر جنون هم نتوان نوشت ما را ۲

دو هزار سنگ طفلان خورم هنوز سبزم
زفرح که پیر دهقان بره تو کشت ما را ۳

زنظر تو شاه خوبان مفکن بهل نگارا
که مصوّران کج بین بکشند زشت ما را ۴

نیم ار گل بهاری که بگلشنم بکاری
بگذار جای خاری بکنار کشت ما را ۵

کشم آنخدنگ مژگان بدل و خوشست وقتم
که زغفلت آنکمانش زنظر نهشت ما را ۶

نی من بخاک غم کن چوکشی زسنگ جورم
که سروش پاک طینت زغمت سرشت ما را ۷

زخدا یگان محشر بود ار قبول نیر
تو بهل کشد بدوزخ ملک از بهشت ما را ۸