خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از افسردگی و پژمردگی دل خود به دلیل یادآوری معشوق شکایت می‌کند و اظهار می‌دارد که نمازش را قضا کرده است، اما این قضا را بخشی از عمر خود می‌داند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیم مذهبی مانند نماز و قضای عمر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴ - تا چند برو ز ذکر افسرده ام
تا چند برو ز ذکر افسرده ام
تاکی صفتت بادل پژمرده کنم ۱
ناکرده نماز را قضا کردم لیک
کز عمر بود قضای این کرده کنم ۲
تاکی صفتت بادل پژمرده کنم ۱
ناکرده نماز را قضا کردم لیک
کز عمر بود قضای این کرده کنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - خرم طرب و نشاط و عیش آغازم
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - هادی طریق اهل تحقیق منم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
