این متن به زیبایی و جمالی اشاره دارد که پشت نقاب و مثال‌ها پنهان است و تنها از طریق نشانه‌هایی مانند زلف و خال می‌توان آن را درک کرد. شاعر به ناتوانی در دیدن ذات حقیقی جمال و کمال اشاره می‌کند و آن را همچون خورشیدی پنهان در سایه‌ها توصیف می‌نماید. همچنین، متن به مفاهیمی مانند عشق، حقیقت پنهان و جستجوی بی‌پایان انسان برای درک آن می‌پردازد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین نامفهوم باشد.
شماره ۷۹ - بی نقاب آن جمال نتوان دید
در رخش جز مثال نتوان دید ۱
روی او را بزلف و خال توان
دید بی زلف و خال نتوان دید ۲
بخیالش از آن شدم قانع
که از او جز خیال نتوان دید ۳
خود جمال کمال روی ترا
بی حجاب جلال نتوان دید ۴
ذات مخفی است از صفات کمال
بی صفات کمال نتوان دید ۵
آفتابی است در ظلال نهان
زو بغیر از ظلال نتواندید ۶
بپذیرد زوال مهر رخش
مهر او را زوال نتواندید ۷
همه گرد سراب میگردیم
چونکه آب زلال نتواندید ۸
مغربی هیچ چیز از آن عنقا
بجز از پر و بال نتوان دید ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
