شماره ۷۱ - از جنبش این دریا هر موج که برخیزد

از جنبش این دریا هر موج که برخیزد
بر والوی جان آید بر ساحل دل ریزد ۱

دل را همه جان سازد، جان را همه دل آنگه
جان و دل جانانرا با یکدیگر آمیزد ۲

جان و دل جانان را با یکدیگر آن لحظه
فرقی نتوان کردن تمیز چو برخیزد ۳

چون پادشه وحدت بگرفت ولایت را
آنملک بدان کثرت، بگذارد و بگریزد ۴

جائیکه یقین آمد، شک را چه محل باشد
ظلمت بکجا ماند با نور که بستیزد ۵

سنگان صحاریرا سیراب کند هر دم
از فیض چنین دریا ابریکه برانگیزد ۶

از گلشن جان و دل فی الحال فرو شوید
گردیکه براو گه گه غربال هوا بیزد ۷

ای مرد بیابانی بگریز ازین ساحل
زان پیش که در دامن موجیت فرو ریزد ۸

چون مغربی آنکس کاو پرورده این بحر است
از بحر نیندیشد وز موج نپرهیزد ۹