شماره ۶۹ - دلی نداشتم آن هم که بود، یار ببرد

دلی نداشتم آن هم که بود، یار ببرد
کدام دل که نه آن یار غمگسار ببرد ۱

به نیم غمزه روان چه من هزار بود
به یک کرشمه دل همچو من هزار ببرد ۲

هزار نقش برانگیخت آن نگار ظریف
که تا به نقش دل از دستم آن نگار ببرد ۳

به یادگار دلی داشتم از حضرت دوست
ندانم ارچه سبب دوست یادگار ببرد ۴

دلم که آینه روی دوست داشت غبار
صفای چهره او از دلم غبار ببرد ۵

چو در میانه درآمد خرد کنار گرفت
چو در کنار درآمد دل از کنار ببرد ۶

اگرچه درد دل مسکین من قرار گرفت
ولیکن از دل مسکین من قرار ببرد ۷

به هوش بودم یا اختیار در همه کار
زمن به عشوه گری هوش و اختیار ببرد ۸

کنون نه جان و نه دل دارم، نه عقل و نه هوش
چو عقل و هوش و دل و جان هر چهار ببرد ۹

چو آمد او به میان رفت مغربی زمیان
چو او به کار درآمد مرا ز کار ببرد ۱۰