شماره ۶۵ - نشان و نام مرا روزگار کی داند

نشان و نام مرا روزگار کی داند
صفات و ذات مرا غیر یار کی داند ۱

کسی که هستی خود را به خود بپوشاند
دگر کسیش به جز از کردگار کی داند ۲

مرا که گمشده ام در تو، کس کجا یابد
که غرق بحر تو را در کنار کی داند ۳

مرا که نور نیم اهل نور کی داند
مرا که نار نیم اهل نار کی داند ۴

چو من زهر دو جهان رَخت خویش برچیدم
به روز حشر از اهل شمار کی داند ۵

مرا که نیست شدم در تو، هست نشناسد
مرا که مست توام، هشیار کی داند ۶

به پیش آنکه یکی دید صد هزار بگو
ندیده غیر یکی صد هزار کی داند ۷

کسی که اسیر دل و جان و عقل و نفس بود
مرا که رسته ام از هر چهار کی داند ۸

ز مغربی خبری کز حصار کَون دهید
کسی که هست اسیر حصار کی داند ۹