شماره ۶۳ - تا که خورشید من از مشرق جان پیدا شد

تا که خورشید من از مشرق جان پیدا شد
از فروغش همه ذرّات جهان پیدا شد ۱

تا که از چهره ی خود باز برانداخت نقاب
از صفای رخ او کَون و مکان پیدا شد ۲

پود از کَون و مکان نام و نشان ناپیدا
تا که از کَون و مکان نام و نشان پیدا شد ۳

بود خاموش به گفتار درآمد عالم
به حدیثی که بتم راز زمان پیدا شد ۴

بر لب جوی جهان تا که خرامان بگذشت
از هوای قد او سرو خرامان پیدا شد ۵

کفر و دین از اثر زلف و رخش گشت پدید
در جهان تا که از آن سود و زیان پیدا شد ۶

از رضا و سخطش گشت عیان لطف و غضب
زان یکی دوزخ و زان حور رخان پیدا شد ۷

گرچه ذرّات جهان گشت عیان از مهرش
مهرش از جمله ذرّات جهان پیدا شد ۸

یا رب آن روی چه روییست که از پرتوی آن
هرچه در کتم عدم بود نهان پیدا شد ۹

از فروغ رخ خورشید رخش از سر مهر
مغربی ذرّه صفت رقص کنان پیدا شد ۱۰