شماره ۲۶ - دلی که آینه روی شاهد ذات است

دلی که آینه روی شاهد ذات است
برون ز عالم نفی و جهان اثبات است ۱

مجو که در ورق کاینات نتوان یافت
علامت و اثر آنچه بی علامات است ۲

کسی نجست و نجوید ز لوح هر دو جهان
نشان و نام کسی که محو بالذات است ۳

کسیکه در دو جهانش نه ذات و نه وهم است
وجود یافتنش نوعی از محالات است ۴

مرا که عادت رسم و رسوم نیست پدید
چه داند آن که ورا رسم و راه و عادات است ۵

مقام آنکه نباشد مقیم هیچ مقام
ورای منزلت و زینت و مقامات است ۶

طریق آنکه ندارد بهیچ رَایی روی
نه سوی کوی خرابات و نی مناجات است ۷

ره کسیکه به سر پای کرده است مدام
نه راه میکده و کعبه و خرابات است ۸

کجا بوجد و بحالات سر فرود آورد
کسیکه حالت او نقد جمله حالات است ۹

کسیکه هیچ ندارد ز نار و نور خبر
ورا نه بیم و نه امید و نار و جنات است ۱۰

وجود مغربی اندر فضای همت اوست
چو پیش پرتو انوار مهر ذرّات است ۱۱