شماره ۳۰۲ - خوش آنکه پیماید قدح، چشم جفا پیمان تو

خوش آنکه پیماید قدح، چشم جفا پیمان تو
از خویش بستاند مرا، گیرایی مژگان تو ۱

صبر گران تمکین من، کوه است و می بازد کمر
چون بگذرد دامن کشان، سرو سبک جولان تو ۲