خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق به معشوق و احساس خوشبختی در مسیر رسیدن به او سخن می‌گوید. معشوق به عنوان درمان دردها، پایان راه، و زیبایی‌های طبیعت توصیف شده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
شماره ۸۵ - ای خوش آن دردی که درمانش توئی
ای خوش آن دردی که درمانش توئی
خرّم آن راهی که پایانش توئی ۱
گر به سر پویم ره مقصود را
غم ندارم زانکه پایانش توئی ۲
کی هوای بوستانش در سر است
هرکه در خلوت گلستانش توئی ۳
ای شکنج زلف پرچین نگار
خرمّا گویی که چوگانش توئی ۴
ای خوشا آب و هوای آن دیار
که سهی سرو خیابانش توئی ۵
خرّم آن راهی که پایانش توئی ۱
گر به سر پویم ره مقصود را
غم ندارم زانکه پایانش توئی ۲
کی هوای بوستانش در سر است
هرکه در خلوت گلستانش توئی ۳
ای شکنج زلف پرچین نگار
خرمّا گویی که چوگانش توئی ۴
ای خوشا آب و هوای آن دیار
که سهی سرو خیابانش توئی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۴ - تا کی رودم خون دل از هر مژه چون جوی
گوهر بعدی:شماره ۸۶ - ای لعل لبت کوثر و رویت چو بهشتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
