خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و شوق به معشوق سخن می‌گوید و از درد فراق و انتظار شکایت می‌کند. او با تشبیهات زیبا مانند پروانه و شمع، عشق خود را توصیف می‌کند و از باده و مستی به عنوان نمادی از این عشق استفاده می‌کند. متن پر از احساسات شدید و تصاویر شاعرانه است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌هایی مانند باده و مستی ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای تفسیر صحیح داشته باشد.
شماره ۶۳ - ساقی بیار باده وزین جنس آتشم
ساقی بیار باده وزین جنس آتشم
پروانه وش بسوز کزین سوز سرخوشم ۱
مستی دهد به یاد لبت اشک لاله رنگ
چندان که از ایاق تو صهبای بی غشم ۲
از جام دهر جرعۀ مِی کس نمی خورد
جز من که با هوای تو زین باده میچشم ۳
جانم بسوخت شعلۀ عشق بتان چو شمع
از دست پایداری جسم بلاکشم ۴
از بس امید دارم و ترسان ز اشک و آه
گاهی در آب غرقه و گاهی در آتشم ۵
جانم به لب رسیده و چشمم به راه دوست
با مرگ و انتظار عجب در کشاکشم ۶
پروانه وش بسوز کزین سوز سرخوشم ۱
مستی دهد به یاد لبت اشک لاله رنگ
چندان که از ایاق تو صهبای بی غشم ۲
از جام دهر جرعۀ مِی کس نمی خورد
جز من که با هوای تو زین باده میچشم ۳
جانم بسوخت شعلۀ عشق بتان چو شمع
از دست پایداری جسم بلاکشم ۴
از بس امید دارم و ترسان ز اشک و آه
گاهی در آب غرقه و گاهی در آتشم ۵
جانم به لب رسیده و چشمم به راه دوست
با مرگ و انتظار عجب در کشاکشم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۲ - ساقیا خیز که من نیز برآن برخیزم
گوهر بعدی:شماره ۶۴ - در غمار عشق جانان باخت میخواهد دلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
