شماره ۱۶ - بر زلف تو تا باد صبا را گذر افتاد

بر زلف تو تا باد صبا را گذر افتاد
بس نافۀ چین بر سر هر رهگذر افتاد ۱

بس یوسف دل دید در آن چاه زنخدان
دیوانه دلم بر سَر آنان به سر افتاد ۲

ما را ز سر زلف تو این شیوه خوش آمد
کاشفته چو ما بر سر و پای تو در افتاد ۳

یک حلقه از آن زلف گره گیر گشودند
صد عُقده به کار من بی پا و سر افتاد ۴

دیگر خبر مردم هشیار نپرسد
آن مست که در کوی مغان بی خبر افتاد ۵

تا زلف تو در دست نسیم سحر افتاد
کار من سودا زده زیر و زبر افتاد ۶