بخش ۱۰ - حکایت درآیین فتوّت و شیوهٔ مروّت

شنیدم که عیسی علیه السلام
خری داشتی کاهل و سست گام ۱

به روزی نکردی دو فرسنگ طی
خر از مردمی کی شود تند پی؟ ۲

قضا را نبودش شبی میل آب
دل عیسوی از غم وی به تاب ۳

ابا شغل طاعات و طول نماز
دوام نیاز و مناجات و راز ۴

در آن شب نیارست آسوده بود
شنیدم دوصد نوبت آبش نمود ۵

حواری تعجّب کنان از شگفت
فضولانه پرسید و پاسخ گرفت ۶

که گر تشنه باشد خر بی زبان
چه سازد؟ که را آورد ترجمان؟ ۷

مروّت نباشد که روز دراز
کشد بار و ماند به شب تشنه باز ۸

شود آتش جوری انگیخته
به خاک، آبرو گرددم ریخته ۹

نباید شدن غافل از کار او
حوالت به ما رفته، تیمار او ۱۰

حزین، از روش های نیک اختران
جوانمردی آموز و دل نِه بر آن ۱۱

ز جام مروّت، شرابی بزن
دل خفته را مشت آبی بزن ۱۲