خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی‌های طبیعت و یادآوری روزهای گذشته با دوستان و عزیزان سخن می‌گوید. او از غم فراق و اشک‌هایش می‌نالد و همچنین از فضایل و محبت‌های قوم و خویش‌هایش یاد می‌کند.

متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین استفاده از صنایع ادبی و واژگان پیچیده‌تر، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب می‌سازد.

مشاهده کامل

شماره ۴ - غنت مطوّقهٔ أفنانها البان

غنت مطوّقهٔ أفنانها البان
ملهوفهٔ للاحَیْباب الّذی بانوا ۱

الغصن منسجم و السّجع منتظم
و البرق مبتسِمّ و المزن الوان ۲

تفیض عینی دما من ثغر لؤلؤهٍٔ
الدمع یاقوتهًٔ و الجفن مرجان ۳

اها لأیّام العدیب و لعلع
بعذب عیشٍ و اهل الحیّ جیران ۴

رهط شهامتهم کالشمس باهرهٔ
قومٌ بضاعتهم حسنٌ و احسان ۵
قالب: مثنوی تعداد ابیات: ۵ ۲۶۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳ - کفی الدهر برداً لارتعاد مفاصلی
گوهر بعدی:شماره ۵ - ابا حسن أیقنت حُبَک منقذی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.