خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن عاشقانه، خود را همچون سایه‌ای در خدمت معشوق توصیف می‌کند و از عشق و مستی ناشی از آن سخن می‌گوید. او با وجود رنج‌های عشق، خود را آزاده و فداکار می‌داند و از این حال لذت می‌برد.
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'مستی' و 'غم خمار' نیاز به درک بالاتری از ادبیات دارد.
شماره ۲۸۴ - چو سایه در قدم سرو خوش خرام توام
چو سایه در قدم سرو خوش خرام توام
ز خویش و از همه آزاده ام، غلام توام ۱
ز داغ عشق، کشیدم پیاله چون خورشید
غم خمار ندارم، که مست جام توام ۲
ز خویش و از همه آزاده ام، غلام توام ۱
ز داغ عشق، کشیدم پیاله چون خورشید
غم خمار ندارم، که مست جام توام ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۳ - آسان به جلوه های تو، از جا نمی روم
گوهر بعدی:شماره ۲۸۵ - سیاهی را، به اشک از دیدهٔ خود کام می شویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
