خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از از دست رفتن زیبایی‌های بهار و ماندگاری دردهای قدیمی خود می‌گوید. او احساس می‌کند که توسط دیگران نادیده گرفته شده و سرنوشت او را به گونه‌ای خاص رقم زده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین وجود غم و اندوه در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
شماره ۲۸۲ - خزان چه می برد از نوبهار رنگینم؟
خزان چه می برد از نوبهار رنگینم؟
گل همیشه بهار است، داغ دیرینم ۱
فتاده است به بی نسبتان مدار مرا
فلک چو مصرع برجسته، کرده تضمینم ۲
گل همیشه بهار است، داغ دیرینم ۱
فتاده است به بی نسبتان مدار مرا
فلک چو مصرع برجسته، کرده تضمینم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۱ - نکرد عشق تو، مطلب روای خویشتنم
گوهر بعدی:شماره ۲۸۳ - آسان به جلوه های تو، از جا نمی روم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
