خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از درد و رنج درونی خود می‌گوید و احساس می‌کند که مانند دل و جان ناراحت، خاطر نیازمند، و پند بی‌فایده است. او خود را مانند داده‌ای می‌بیند که بیهوده به باد سپرده شده و در نگاه به خود، تنها دردی عمیق را حس می‌کند.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، محتوای غمگین و فلسفی آن مناسب سنین نوجوانی و بزرگسالی است.
شماره ۲۸۰ - دل و جان نژند را مانم
دل و جان نژند را مانم
خاطر مستمند را مانم ۱
داده دهرم به رایگان بر باد
پند ناسودمند را مانم ۲
بر سراپای خویش چون نگرم
یک دل دردمند را مانم ۳
خاطر مستمند را مانم ۱
داده دهرم به رایگان بر باد
پند ناسودمند را مانم ۲
بر سراپای خویش چون نگرم
یک دل دردمند را مانم ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۹ - ز رنگش، اشک گلگون بادهٔ نابی ست در چشمم
گوهر بعدی:شماره ۲۸۱ - نکرد عشق تو، مطلب روای خویشتنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
