خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر با بیان احساسات شورانگیز و عاشقانه، از عشق و امید سخن می‌گوید و اعلام می‌کند که حتی اگر در راه معشوق به خاک افتاده باشد، با کوچکترین توجهی از جانب او دوباره برمی‌خیزد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۷۲ - به صد شوریدگی، از بزم آن بی باک برخیزم
به صد شوریدگی، از بزم آن بی باک برخیزم
نشینم غنچه و چون گل، گریبان چاک برخیزم ۱
غبار من فرو خفته ست در راهت، به امیدی
اگر پا بر سر خاکم نهی؛ از خاک برخیزم ۲
نشینم غنچه و چون گل، گریبان چاک برخیزم ۱
غبار من فرو خفته ست در راهت، به امیدی
اگر پا بر سر خاکم نهی؛ از خاک برخیزم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۱ - از دل، به فرات مژه راهی ست چه سازم؟
گوهر بعدی:شماره ۲۷۳ - زبان و سود، شد در عشق بی پروا فراموشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
