خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به زیبایی‌های درونی و بیرونی اشاره دارد و بیان می‌کند که اگر کسی جوهره‌ای درونی داشته باشد، مانند آیینه روشن می‌شود، اما اگر فاقد آن باشد، تاریک و ناتوان می‌ماند. همچنین، نگاه ناتوان ممکن است توانایی دیگران را غارت کند، و بیماری و ضعف می‌تواند باعث از دست رفتن زیبایی‌ها شود.
متن دارای مفاهیم فلسفی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شاعرانه نیازمند سطحی از بلوغ فکری است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۲۲۰ - شود چون جوهر آیینه پیدا، تار می افتد
شود چون جوهر آیینه پیدا، تار می افتد
نگردد روشناس آنکس که جوهردار می افتد ۱
کند یغما نگاه ناتوان او توانایی
به بستر بوی گل، زان نرگس بیمار می افتد ۲
نگردد روشناس آنکس که جوهردار می افتد ۱
کند یغما نگاه ناتوان او توانایی
به بستر بوی گل، زان نرگس بیمار می افتد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۹ - گهر چون سفته گردد، همچو اشک از دیده ها افتد
گوهر بعدی:شماره ۲۲۱ - عزلت طلب از پایهٔ اقبال نیفتد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
