خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حزین لاهیجی، شاعر ایرانی، بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و درد فراق است. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند چمن و گل، و نیز اشاره به سوختگی و بی‌قراری، حالات روحی خود را توصیف می‌کند. او از بی‌وفایی یار و زمانه شکایت کرده و درمانی برای درد خود نمی‌یابد.
این شعر دارای مضامین عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم عمیق ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۷۵ - چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند
چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند
طرّه گشا که در خزان، بوی بهار گل کند ۱
طرّه گشا که در خزان، بوی بهار گل کند ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۴ - آن کیست تا ز کار کسی عقده واکند؟
گوهر بعدی:شماره ۱۷۶ - سپند آتش خویشم، کسی دوا چه کند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
