خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از درد عشق و رنج ناشی از آن سخن می‌گوید. او خون خود را قربانی تیغ معشوق می‌داند و آرزو می‌کند که قطره‌ای از آن بر دامن پاک معشوق بچکد. شاعر نتیجه‌ی عالم هستی را جز صبر و تحمل رنج نمی‌داند، صبری که جگر را خون می‌کند و اشک‌ها را بر خاک می‌ریزد.
متن حاوی مضامین عاشقانه‌ی عمیق و اشاره به رنج و درد عشق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، این متن را برای گروه سنی بالاتر مناسب می‌سازد.
شماره ۱۵۵ - خون من تیغ تو آندم که به خاک افشاند
خون من تیغ تو آندم که به خاک افشاند
رشحه ای کاش بر آن دامن پاک افشاند ۱
ثمر عالم ایجاد جز این نیست، که صبر
جگری خون کند و دیده به خاک افشاند ۲
رشحه ای کاش بر آن دامن پاک افشاند ۱
ثمر عالم ایجاد جز این نیست، که صبر
جگری خون کند و دیده به خاک افشاند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۴ - تذرو دل، اسیر سرو آزاد تو می باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۵۶ - چر با سردی دی بلبلان را کینه می باشد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
