خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن دربارهٔ احساس تنهایی و دوری از دوستان است و از استعاره‌هایی مانند بی‌برگی و خزان برای بیان این احساس استفاده می‌کند. همچنین، بر اهمیت ارتباط و الفت میان آشنایان تأکید دارد و اشاره می‌کند که سخنان بیگانه در جمع دوستان جایی ندارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوعاتی مانند تنهایی و روابط اجتماعی برای نوجوانان و بزرگسالان مرتبط‌تر است.
شماره ۱۲۷ - ز بی برگی، ره الفت دلم بر دوستان بندد
ز بی برگی، ره الفت دلم بر دوستان بندد
چمن پیرا، ره گلزار را فصل خزان بندد ۱
سخن بیگانه باشد، بزم الفت آشنایان را
به هم چسبید چون لب، راه گفتار زبان بندد ۲
چمن پیرا، ره گلزار را فصل خزان بندد ۱
سخن بیگانه باشد، بزم الفت آشنایان را
به هم چسبید چون لب، راه گفتار زبان بندد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - دل از یادش، در آغوش من شیدا نمی گنجد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - کجا دلبستگی عاشق به حسن بی وفا دارد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
