خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این شعر از درد و رنج خود می‌گوید و بیان می‌کند که مانند شمع بی‌سبب نمی‌سوزد. او از زیبایی‌هایی که دیگر دلنواز نیستند شکایت دارد و از دیگران می‌خواهد که به تربتش سری بزنند، چرا که اکنون خاک راه شده و زمان نازیدن نیست.
متن دارای مضامین عاشقانه و حزن‌انگیز است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده‌تر مانند 'شمع' و 'خاک راه' برای مخاطبان کم‌سن‌وسال ممکن است قابل‌درک نباشد.
شماره ۱۱۷ - چون شمع، بی سبب نفسم جانگداز نیست
چون شمع، بی سبب نفسم جانگداز نیست
داغم که حسن لاله رخان، دلنواز نیست ۱
یک ره به تربتم قدمی می توان گذاشت
من خاک راه گشته ام، این وقت ناز نیست ۲
داغم که حسن لاله رخان، دلنواز نیست ۱
یک ره به تربتم قدمی می توان گذاشت
من خاک راه گشته ام، این وقت ناز نیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - طوفان فتنه است و کسی دستگیر نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - زاهد خمیده است چو چنگ و ملول نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
