خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

در این متن، شاعر از دل خود به عنوان آیینه‌ای یاد می‌کند که از عشق و زیبایی معشوق (رخش) متأثر است. او از تأثیرات تلخ و شیرین این عشق بر دلش سخن می‌گوید و از جبین و چشمان معشوق به عنوان نمادهای زیبایی و جذابیت یاد می‌کند.

متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۶۲ - از عکس رخش باده فروش است دل ما

از عکس رخش باده فروش است دل ما
آیینهٔ آن رهزن هوش است دل ما ۱

از سطر جبینش، سخنم شد شکرآگین
تلخی چش آن چشمهٔ نوش است دل ما ۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۱ - که خواهد کرد یاد از خستگان بی نوا آنجا؟
گوهر بعدی:شماره ۶۳ - با اشک روان، قطره زنان است دل ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.