خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که با پیری، بار زندگی را آسوده‌تر تحمل می‌کنیم، زیرا دوران جوانی را صرف تلاش و زحمت کرده‌ایم.
محتوا به مفاهیم عمیق زندگی و پیری می‌پردازد که برای درک بهتر، به بلوغ فکری نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این موضوع ارتباط برقرار کنند.
شماره ۴۷ - به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی را
به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی را
که صرف آن جوان کردیم، ایام جوانی را ۱
که صرف آن جوان کردیم، ایام جوانی را ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - اگر بینم شبی در خواب، روز خردسالی را
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - حق تعلیم دارم، خوش قدانِ بوستانی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
